Pozwól agentom kodować. Zatrzymaj to, co groźne.

AIDR sprawdza każde wywołanie narzędzia przez Twoich agentów względem Twojej polityki, zanim się wykona, a potem przegląda każdą sesję pod kątem ryzykownych zachowań. Tworzony przez RuntimeSec dla zespołów, które pracują z Claude Code i Codex.

  • Bash ls -la src/ — dozwolone
  • Read .env — zablokowane regułą „zakaz odczytu .env”
  • Bash git push --force — zablokowane regułą „zakaz force push”
  • Bash rm -rf ~/ — zablokowane regułą „zakaz rekurencyjnego usuwania”
  • Read ~/.ssh/id_rsa — zablokowane regułą „zakaz odczytu kluczy SSH”
  • Narzędzie MCP na niezarejestrowanym serwerze notes-sync — zablokowane regułą „niezarejestrowany serwer MCP”
  • Bash curl wysyłający .env do webhook.site — zablokowane regułą „zakaz wysyłki do przechwytywaczy żądań”
  • Read docs/setup.md — dozwolone
Każde wywołanie narzędzia przechodzi przez punkt kontroli, zanim się wykona. Wywołania zakazane przez Twoją politykę nigdy nie zostają wykonane.

Działa z agentami, których Twój zespół już używa.

AIDR podłącza się do agentów kodujących tam, gdzie już działają: na komputerze dewelopera. Bez proxy, przez które trzeba kierować ruch, i bez nowego IDE.

Blokowanie na żywo

Sprawdzane przed każdym wywołaniem narzędzia

  • Claude Code
  • Codex

Przegląd sesji

Transkrypty zbierane przez lokalnego agenta

  • Claude Code
  • Claude Desktop
  • Cursor
  • Cline
  • Warp
  • Codex

Modele wykrywania

Własny klucz API, przechowywany w postaci zaszyfrowanej

  • OpenAI
  • Gemini

Agenci działają tam, gdzie Twoje narzędzia nie sięgają.

Działają z uprawnieniami dewelopera, czytają wszystko, co podsunie im sieć, i piszą w prawdziwej powłoce. Oto ruchy, które AIDR śledzi w każdej sesji.

  • Odczyt plików z sekretami

    Agent otwiera .env, klucz SSH albo dane dostępowe do chmury, o które nikt go nie prosił.

  • Instalatory przez potok

    curl … | sh uruchamia kod, którego nikt nie przejrzał, z pełnymi uprawnieniami dewelopera.

  • Destrukcyjne polecenia

    rm -rf ~, DROP TABLE, force push czy kubectl delete: jedno wywołanie od prawdziwych szkód.

  • Wstrzyknięte instrukcje

    „Zignoruj poprzednie instrukcje” ukryte na stronie albo w pliku, który agent właśnie przeczytał.

  • Niezweryfikowane serwery MCP

    Serwer narzędzi, którego nikt nie sprawdził, oznaczany w chwili, gdy agent go wywoła.

  • Kanały wycieku danych

    Dane w drodze do pastebina, przechwytywacza żądań albo tunelu.

Od pilotażu do codziennej pracy z agentami.

Budowanie z agentami to łatwa część. Wdrożenie hamuje zaufanie: prawdziwe repozytorium, prawdziwe dane dostępowe i prawdziwa powłoka.

Wdrażaj z polityką zatwierdzoną przez dział bezpieczeństwa
Napisz reguły raz, w konsoli. Każda zarejestrowana maszyna stosuje je od następnego wywołania narzędzia.
Blokuj złe wywołania zamiast po nich sprzątać
Odczyt .env czy instalator przez potok zostaje odrzucony, zanim się wykona, a agent widzi powód.
Wychwytuj to, czego reguły nie opiszą
Całe sesje przechodzą przegląd modelu, więc zamiar, którego nie zdradza żadne pojedyncze polecenie, i tak zostaje oznaczony.
Nie zatrzymuj pracy deweloperów
Jeśli platforma jest nieosiągalna, wywołania przechodzą normalnie. Awaria nigdy nie zablokuje dewelopera.

Sprawdzone przed wykonaniem. Zapisane po.

AIDR dodaje punkt decyzyjny między tym, co agent chce zrobić, a tym, co faktycznie dzieje się na maszynie.

  1. 1

    Zbieranie

    Mały agent na każdym komputerze dewelopera wysyła transkrypty sesji asystenta, bez duplikatów i z buforowaniem, więc nic nie ginie offline.

  2. 2

    Wykrywanie

    Szybkie reguły działają na każdej sesji, potem triaż modelem, a wszystko, co wygląda podejrzanie, trafia do głębszej analizy.

  3. 3

    Blokowanie

    Przed każdym wywołaniem narzędzia hook agenta pyta Twoją politykę. Odmowa zatrzymuje wywołanie i mówi agentowi dlaczego.

  4. 4

    Rejestrowanie

    Każda blokada trafia do widoku Live decisions, a każda zmiana reguły do dziennika audytu.

Uprawnienia wpuszczają agenta. Polityka decyduje, co mu wolno.

Listy dozwolonych narzędzi odpowiadają na jedno pytanie: czy ten agent może w ogóle używać powłoki? AIDR odpowiada na to, które naprawdę się liczy: czy może uruchomić to polecenie, na tym pliku, w tym projekcie, właśnie teraz.

Reguły dopasowują narzędzie, jego argumenty, ścieżkę pliku i projekt, a decyduje pierwsza pasująca reguła.

Trzy poziomy, jeden werdykt, który możesz sprawdzić.

Tanie kontrole obejmują wszystko. Kosztowne uruchamiamy tylko tam, gdzie są potrzebne, a każdy wniosek wskazuje linie, które go wywołały.

Reguły

Każda sesja, poniżej 5 ms

Deterministyczne wzorce dla destrukcyjnych poleceń, odczytów sekretów, instalatorów przez potok i nieznanych serwerów narzędzi.

Triaż

Każda sesja, jedno szybkie wywołanie modelu

Szybki przegląd, który oddziela zwykłą pracę od sesji wartych bliższego przyjrzenia się.

Analiza

Tylko gdy triaż eskaluje

Głębszy przegląd, który nazywa technikę i cytuje linie transkryptu, na których się opiera.

Sekrety są maskowane, zanim jakikolwiek model zobaczy transkrypt. Dane każdej organizacji są odizolowane na poziomie bazy danych.

Kilka linijek. Polityka działa.

Zarejestruj maszynę raz, potem podepnij hook agenta. Od następnego wywołania narzędzia Twoja polityka pilnuje każdego kroku.

Terminal Egzekwowane
# raz na maszynę
$ aidr-agent enroll --token et_••••••••
$ aidr-agent hook install

# każde wywołanie narzędzia najpierw pyta Twoją politykę
$ claude
✕ Read(.env) blocked: No .env reads

Następny krok

Przejdź przez to z nami.

Przyjdź ze swoimi agentami, repozytoriami i działaniami, które Cię niepokoją. Pokażemy politykę, która je zatrzyma.

Umów demo

Wypróbuj na swojej maszynie.

Zarejestruj jeden laptop, dodaj jedną regułę blokującą i zobacz, jak następne pasujące wywołanie zostaje odrzucone.

Przeczytaj instrukcję

Jesteś już klientem?

Reguły, decyzje na żywo, alerty i przeglądy sesji Twojej organizacji znajdziesz w konsoli.

Zaloguj się